ConCeption

Wie schrijft die blijft... of toch niet?

Terug

De toekomst van food

Gepubliceerd op: 29 april 2011
Categorie: Foodretail

De belangrijkste trend naar de verdere toekomst (2020) toe is een scheiding tussen functioneel eten en eten voor je genot, tussen system food en slow food. Bij system food gaat het om eten om de honger te stillen. Slow food (of met een andere term: real food) kent een heel ander koopmotief: daar gaat het om eten om je te onderscheiden. Terwijl beide soorten voedsel tegenwoordig in één supermarkt worden verkocht, zal dat in toenemende mate in de toekomst gescheiden worden.

Het system food is het echte supermarktvoedsel. De kwaliteit daarvan gaat langzaam omhoog. In de toekomst zal alle voedsel van RFID-chips zijn voorzien. Die meten de mate van versheid, bijvoorbeeld doordat ze de ontwikkeling van bepaalde schimmels kunnen vaststellen. Dan geeft de chip aan of de houdbaarheidsdatum is verstreken, in plaats van dat dat van te voren op de verpakking is vastgesteld. Dat kan in de toekomst veel verspilling voorkomen. Nu wordt veel voedsel weggegooid omdat de houdbaarheidsdatum is verstreken, terwijl het voedsel eigenlijk nog van goede kwaliteit is. De digitalisering van voedsel zal in de toekomst ook tot zelfdenkende koelkasten leiden. Die geven niet alleen aan welke producten besteld moeten worden omdat de voorraad op is, maar ook of de ingekochte voeding wel geschikt is voor jouw gezondheid. Heb je neiging tot overgewicht, dan geeft de koelkast voedingssuggesties.

Bij real food ligt dat heel anders. Daar spelen de culinaire en sociale aspecten van eten de hoofdrol. Aan real food worden hele hoge kwaliteitseisen gesteld. Real food wordt bereid onder auspiciën van topkoks. De oorsprong en authenticiteit van de producten wordt gegarandeerd. Het wordt in de toekomst in afzonderlijke winkels verkocht. Terwijl dit nu nog elitair voedsel is, zal in de toekomst real food ook voor de massa’s bereikbaar zijn.

De voedselindustrie is tamelijk conservatief. Veranderingen gaan meestal langzamer dan de technologische ontwikkeling. Dat komt ook omdat wij in Nederland eigenlijk te weinig voor ons voedsel betalen. Er is nu nog overcapaciteit, maar de druk op de grondstoffen neemt toe. Als landen als China, India op Brazilië in welvaart stijgen, zal die overcapaciteit als sneeuw voor de zon verdwijnen. Nederlanders zullen moeten leren dat je voor voedselkwaliteit moet betalen.

Bij het aankoopmotief voor voedsel speelt de tegenstelling tussen ‘ego’ en ‘eco’. Bij ‘ego’gaat het om de primaire reacties van de consument. Is het lekker en goedkoop en heb ik er nu wat aan? Bij ‘eco’ speelt het geweten van de consument als burger. Is het gezond en wordt het duurzaam geproduceerd? Wij hebben in het verleden geprobeerd de verandering richting duurzaamheid tot stand te brengen door de consument een schuldgevoel aan te praten. Dat opgeheven vingertje werkt niet. Nu proberen we de consument tot ‘eco’ te verleiden via zijn smaakpapillen. Zorg dat ecologische wortels er ook kaarsrecht en helder oranje uitzien. En stop de kromme die moeder natuur ook maakt dan in wortelsalade of sapjes.

In de toekomst wordt wat nu nog eco heet, de standaard. Dat geldt niet alleen voor real food, maar ook voor systeem food. Je ziet dat alle wissels omgaan in de richting van duurzaamheid. De retail is daarbij de trendsetter. Marktleider Albert Heijn wil voor lopen op het verwachtingspatroon van de consumenten, ook op het gebied van duurzaamheid. En als AH iets doet, moet de hele keten volgen. Wat duurzaamheid betreft loopt de Nederlandse overheid echt achter. De sturing richting duurzaamheid komt van het bedrijfsleven en met name de retail. De Nederlandse overheid hobbelt er achteraan.
 (Artikel verschenen in boekje van Future Consult: www.futureconsult.nl )

Reacties

Er zijn nog geen reacties op deze blog

Reageer op deze blog


Verplicht maar verborgen