ConCeption

Wie schrijft die blijft... of toch niet?

Terug

De nadelen van groot en bureaucratisch

Gepubliceerd op: 5 mei 2012
Categorie: Leadership

Grote bedrijven staan negatief in het zonnetje. ‘Groot wil alleen maar groter worden en daarom vinden ze winstgroei belangrijker dan mensen; ze bedelen schaamteloos bij overheden om gunsten; vanwege de risico’s worden ze superbureaucratisch; en de focus van de CEO is de bonus, terwijl duurzaamheid meestal windowdressing is’. Met deze zin chargeer ik een stuk van het onbehagen dat soms in de samenleving zichtbaar wordt en waar de Occupy beweging een extreme stemgever van geworden is. Er zit een kern van waarheid in deze analyse die zeker ook christenen zou moeten aanspreken. Het zou anders moeten kunnen. En dat geldt ook voor de kerk.

Bedrijven willen groeien en daarmee groeit de neiging tot naar zelfbehoud neigende regelgeving (bureaucratie). Directies (en aandeelhouders) willen ter wille van de controle, dat processen, doelstellingen en personeelsbeleid ‘strak’ georganiseerd worden. En dan wordt in de besluitvorming soms inderdaad een verborgen extra bonus-verwachings-argument meegewogen! Maar ik proef een kentering in het bedrijfsleven. Een toenemend aantal bedrijven begint zich af te vragen of dat niet anders moet: een bedrijf leniger en flexibeler organiseren en motieven en prikkels van directies ethisch zuiveren! Deze trend wordt aangejaagd door de crisis en de veranderende samenleving waarin de grillige economie en beperkte klantentrouw snelle actie noodzakelijk maken. Een groot bedrijf is als een slagschip. Het functioneert het beste als veranderingen lang van tevoren worden gepland en geleidelijk en goed geïnstrueerd worden doorgevoerd. Het helpt enorm als je een groot bedrijf opknipt in kleine eenheden. Dan wordt de betrokkenheid groter en komen slimme ideeën eerder voor het voetlicht. Als al die kleine eenheden echter toch weer bureaucratisch en strak worden aangestuurd (en dat is vaak nog het geval), dan zijn we nog niet veel verder. Daarom moeten we op zoek naar totaal andere bedrijfsmodellen. Het opkomen van de ZZP-er en de digitale technieken maakt dat mogelijk!

Hoe zit dat met kerken en christelijke organisaties. Heeft ‘groot’ een soort bureaucratische geloofsbeleving veroorzaakt? En moeten kerken zich ook aanpassen aan de tijd of juist helemaal niet? Ik kan dat in zo'n blog niet allemaal uitwerken! Ik volsta nu met een aantal stellingen waarin volgens mij voldoende lessen verborgen zitten voor elke christen, zelfs die met een gewoon zakelijk bedrijf! 

  • Groei wordt in de Bijbel anders gedefinieerd dan wij dat doen. Het heeft weinig met aantallen of winst te maken! Groei is vrijwel altijd kwaliteitsgroei. En dan gaat het over geloof!
  • God wil dat we van dag tot dag vernieuwen en groeien. Maar de focus (Jezus) en het instrumentarium (Gods Geest als regisseur in ons hart) zijn (als het goed is) wel altijd hetzelfde gebleven.
  • Geestelijke groei (meer op Jezus gaan lijken) is de kern van de missie van het Koninkrijk voor de onderdanen zelf. Het uitdragen van die missie komt dan vanzelf. Want waar het hart vol van is, daar loopt de mond van over.
  • Of onderdanen inderdaad groeien, kun je zien en merken: de vrucht van de Geest en de gaven van de Geest in ons leven en in onze kerk.
  • De Bijbel heeft het vaak over hoofd- en bijzaken! De wijn en de zakken. Het gaat om de inhoud, maar de verpakking (de vorm) is niet onbelangrijk, maar wel zwaar ondergeschikt!
  • Christenen hebben moeite met het verschil tussen vorm en inhoud. We vinden nogal wat dingen die God wellicht ‘verpakking’ noemt, diep in ons hart ‘inhoud’ omdat we gehecht zijn aan die vorm. We worden boos als die ter discussie komt te staan!
  • Kerkleiders en kerkgangers hebben meestal (van nature) de neiging om te willen houden wat goed voelt. Terwijl we weten dat de Bijbel ons (ter wille van onze geestelijke groei) uit onze comfortzone wil halen.
  • En als we veranderen, beginnen we vaak met het veranderen van de 'vorm', de verpakking. Want dat zien we en dat trekt ons aan. Terwijl de echte verandering van binnenuit moet komen. En die doet soms 'pijn' (het kost je wat; je moet investeren of offeren) en dat willen we het liefst vermijden!

Dus in de kerk gaat het niet om groot of klein op zich. Groot is niet beter of slechter dan klein. Vorm- of inhoudgedreven maakt wel alles uit! Als de vorm ondergeschikt is aan de inhoud, dan gaat het ook in grote kerken goed! Sterker nog: megakerken doen het (zo laat onderzoek zien) de laatste jaren geweldig goed. Ze hebben grote aantrekkingskracht, zijn bijbelgetrouw, hebben impact op de samenleving en de passie spettert er af (ik citeer). Maar het echte geheim van die kerken zijn de ‘kleine groepen’ die in feite functioneren als de ziel van de echte kerk. Als daar in die kleine groepen gebeurt wat ik in mijn stellingen heb geformuleerd, dan lééft die megakerk! En dan maakt het niet uit of het gaat om reformatorisch of evangelisch! Maar met diezelfde wetten leeft ook de allerkleinste kerk! De kerk is immers Gods idee! En als Hij de regie heeft, dan gaat het op Zijn manier. En die manier haalt ons graag uit ons nest van eigen welbevinden!

Reacties

Er zijn nog geen reacties op deze blog

Reageer op deze blog


Verplicht maar verborgen