ConCeption

Wie schrijft die blijft... of toch niet?

Terug

De hunkering naar meer passie en minder systeem

Gepubliceerd op: 19 april 2014
Categorie: Foodretail

Eind vorige maand zorgde Dick Boer, de grote baas van Ahold, voor ophef met zijn uitspraak dat Nederlanders door de jaren heen zelfvoldaan en onvoldoende competatief zijn geworden. Die (terechte) uitspraak past in een heel rijtje van waarnemingen die allemaal in één richting wijzen: we moeten als Nederland weg uit dat grijze, risicoloze, systeemgeoriënteerde maakbare midden. Weg van het idee van de maakbare samenleving. Er moet weer enthousiasme voor ondernemerschap met passie en lef komen. We moeten fouten durven maken zonder dat er meteen een commissie in het leven wordt geroepen die twee jaar gaat zoeken om ergens een schuldige aan te wijzen.

Laten we dan als foodbranche maar eens beginnen. Want supermarktformules hebben het nabootsgedrag tot een zodanige perfectie verheven dat aanbiedingen met bananen en champignons nog geen kwartier ‘uniek’ blijven. De hele supermarktwereld is intussen één grote grijze massa die alleen maar lijkt te draaien om idiote folderaanbiedingen, inkoopprijzen bevechten, vestigingspunten verhandelen, schappenplannen testen en omzet per vierkante meter en gewerkt uur perfectioneren.

 

Het moet anders in supermarktland. Waar blijft de formule die zich durft te onderscheiden met de meest lekkere, unieke en bijzondere producten? Waar is de formule die zelfstandige ondernemers op de troon zet en sommigen durft te wippen wanneer ze onvoldoende kwaliteit in huis hebben om een winkel de lokale kampioen voor de klant te maken? Waar is de formule die zijn inkopers tot productexperts (en geen prijsexperts) gaat opleiden?

 

In 2014 ga ik meerdere keren met ondernemers naar New York om met hen juist daar te kijken naar de nieuwe ontwikkelingen in foodretail. En met hen te discussiëren over de mogelijkheden die dat in Nederland biedt. In New York zijn het juist de eigenwijze (kleinere) zelfstandige ondernemers die het razend goed doen. En dat geldt ook voor de formules die aan de weg timmeren met ‘lekker’ en bijzonder. Het zijn ook geen klassieke supermarkten meer. Ik ben ervan overtuigd dat wij in Nederland juist op dat terrein heel veel kunnen leren van de Verenigde Staten. Nederlandse supermarkten zijn nog teveel een soort logistieke machine waarbij het er eigenlijk niet toe doet wat je verkoopt. Let wel: ik pleit er niet voor om het efficiency denken nu helemaal te vergeten. Ik pleit ervoor dat een deel van de formules zich durft te gaan onderscheiden met de P van product. Lekkere assortimenten die uniek zijn. Met medewerkers die alles weten van assortimenten. Met een gastheer en een kok op de winkelvloer die horecamentaliteit etaleren.

Eigenlijk zou Dick Boer met AH zelf weer het goede voorbeeld moeten geven. Ze zitten in de Verenigde Staten en zouden kunnen weten dat het ook anders kan. Met bol.com kunnen ze alle logistieke en efficiency trucjes blijven uithalen. Maar AH zou een concept moeten ontwikkelen dat weer lekker en bijzonder als boventoon voert. En daarnaast is het vooral Plus die zich als de lekkerste winkel van Nederland moet laten kennen.

Reacties

Er zijn nog geen reacties op deze blog

Reageer op deze blog


Verplicht maar verborgen